شست‌سالگی تصویب

             اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر

- آخرین نماد بمباران

                 شیمیایی ایران تخریب می‌شود

آخرین بنای به جا مانده از بمباران شیمیایی ایران توسط عراق در حال تخریب است و هیچ یك از نهادهای مسوول تاكنون اقدامی در زمینه بازسازی، نگهداری یا خرید آن انجام نداده‌اند. خانه نریمانی در ورودی شهر سردشت در بمباران شیمیایی شهرهای ایران، تیرماه سال 1366 یكی از پنج نقطه‌ای است كه مورد اصابت بمب‌های شیمیایی عراق قرار گرفت. خانه نریمانی در چهارراه هلال‌احمر برای اینكه مردم بیشتری را هنگام خروج از شهر و فرار از بمباران به گازهای شیمیایی آلوده كند، هدف قرار گرفت. خانه خانواده نریمانی كه اكنون در تملك مالكی جدیدی است از 21 سال پیش كه با بمب شیمیایی تا حدودی تخریب شد تنها دیوارهایش به جا مانده است و در طبقه زیرین آن چند دهنه مغازه قرار دارد كه همچنان فعالیت دارند.
عثمان مزین، دبیر كمیته حقوقی انجمن دفاع از مصدومین شیمیایی سردشت در مورد وضعیت این خانه به كارگزاران می‌گوید: «بعضی از كارگران در هنگام بازسازی و تخریب خانه‌های آسیب‌دیده در بمباران شیمیایی دچار مصدومیت‌های ناشی از ارتباط با گاز خردل شده‌اند و گفته می‌شود در درز دیوارها و گچ‌های داخل آن گازهایی از زمان بمباران شیمیایی باقی‌مانده و باعث مصدومیت شیمیایی این كارگران شده‌ است. بنابراین برخی از مردم در طول این سال‌ها با تردید و اضطراب خانه‌هایشان را بازسازی كرده‌اند. خانه نریمانی هم احتمالا به همین دلیل تاكنون مثل 20 سال پیش باقیمانده است.»
مردم سردشت و انجمن دفاع از مصدومین شیمیایی سردشت از مسوولان می‌خواهند كه این خانه كه آخرین بنای بجا مانده از بمباران شیمیایی شهر است به موزه تبدیل شود یا برای برپایی نمایشگاه‌هایی توسط یكی از نهادها خریداری ‌شود. مزین در این‌باره می‌گوید: «ما در شهر نمادی همچون موزه در مورد بمباران شیمیایی سردشت نداریم. هر بار كه مقامات قضایی هلند یا خبرنگاران به مناسبت روز ملی مبارزه با سلاح‌های شیمیایی به سردشت می‌آیند ما به عنوان انجمن یا بنیاد شهید باید سریع دو سه مغازه را اجاره كنیم و نمایشگاه‌های عكس‌مان را آنجا برپا كنیم یا از شهرداری جایی را اجاره كنیم. وجود این خانه آنقدر مهم است كه وقتی بازدیدكنندگان به سردشت می‌آیند همیشه یكی از نقاطی كه بازدید می‌كنند همین خانه آقای نریمانی است.»

زمستان امسال بر ما چه خواهد گذشت؟

مصرف کنندگان فرآورده های نفتی

                                        به فکر ذخیره سازی سوخت زمستان باشند

فرید عامری گفت: مصرف کنندگان فرآورده های نفتی با در نظر گرفتن بروز مشکلات احتمالی در زمستان، به فکر ذخیره سازی سوخت مورد نیاز باشند. مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران در زمینه تامین سوخت زمستانی مصرف کنندگان عمده و خرد فرآورده های نفتی به خبرنگار شانا گفت: مصرف کنندگان از هم اکنون باید به فکر ذخیره سازی سوخت لازم برای زمستان باشند، زیرا حتی اگر به قطع گاز در زمستان هم فکر نکنیم، شاید مشکلات دیگری به وجود بیاید که سبب شود مردم و مصرف کنندگان به سوخت مایع نیاز پیدا کنند.عامری حداقل میزان ذخیره سازی مصرف کنندگان عمده را معادل 45 روز مصرف سوخت اعلام کرد و گفت:با این میزان ذخیره سازی، در صورت بروز هر گونه مشکلی حداقل برای یک ماه و نیم سوخت مورد نیاز نیروگاه ها و کارخانه ها در مخازن ذخیره شده اند و مسئولیت ذخیره سازی این میزان سوخت با خود مصرف کنندگان است که از طریق شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی نیز پیگیری می شود

   واقع‌بين باشيد،

                       ناممكن را بخواهيد!-

كاوه علي‌زاده

به مناسبت سالروز تاسیس مجلس

پس از 90 روز بحران سياسي و هزينه‌شدن آبروي كشور و نظام در عرصه‌هاي داخلي و خارجي بالاخره وزير كشور دولت نهم به علت عدم صداقت و ارائه مدارك مجعول در زمان كسب راي اعتماد از مجلس، كرسي خود را از دست داد. جدال عجيب و تاريخي مجلس و دولت اصول‌گرايان بر سر ماندن و يا رفتن وزير كشور آن‌چنان هزينه‌اي براي نظام و كشور داشت كه هم استيضاح‌كنندگان و هم استيضاح‌شونده! در روز سه‌شنبه به نمونه‌هاي اين ضربه حيثيتي استناد مي‌كردند.استقبال عجيب اقشار مختلف مردم از سياست‌مداران و دانش‌جويان گرفته تا كارمندان و مسافر‌بري‌ها شخصي خود نشانه‌اي ديگر از حساسيت اين مسئله براي كشور بود. در مورد قضيه آقاي كردان و مدارك ايشان صحبت بسيار رفته و صحبت‌كردن از لزوم عزل،استعفا و استيضاح وي بسيار كهنه است،كما اين‌كه سخن گفتن از نحوه‌ي معرفي چنين افرادي از سوي دولت نهم تصحيح ناراستي‌هاي مملكت، تكراري است. و صد البته سخن گفتن از اين‌كه چنين فضاحتي مي‌توانست با هزينه‌ي بسيار كمتري براي نظام، از سوي مدعيان دلسوز براي اين كشور پايان يابد. حرف عبثي است اما سؤالي كه براي هر شهروند ايراني پيش ‌مي‌آيد و آن‌ها را بهت‌زده كرده اين است كه چگونه فردي مي‌تواند در يك كشور تاسطح مقامات عالي كشور ترقي يابد؟ چي‌شده‌ كه چنين كسي بر صدر مهم‌ترين دستگاه سياسي و اداري كشور مي‌نشيند؟ اين در حالي است كه تمام اين مناسب توسط كسي به وي داده‌شده كه از بزر‌گ‌ترين مدعيان اصول‌گرايي و عدالت‌خواهي بوده است.. اما سؤال اصلي اين‌جا است كه چرا مجلس در سال‌هاي اخير نتوانسته است نقش نظارتي خود را انجام دهد به طوري كه هر كس به خود اجازه بدهد رؤياي وزير شدن در اين كشور را در سر بپروراند؟ و چرا مجلس اين نوشدارو را پس از مرگ سهراب به مردم مي‌رساند؟مجلسي‌ها كه با بي‌تدبيري‌هاي خود علي‌الخصوص برخي از افراد سر‌شناس كه مدعي كارداني هستند تنها وظايف نمايند‌گي خود را در نقد دولت مي‌بينند و بس. و در راستاي اين مسئوليت‌شناسي چنان جو بي‌اعتمادي و بد‌بيني را نسبت به دولت ايجاد كردند كه ديگر هيچ‌كس بي‌كفايتي‌هاي خود مجلس را نمي‌بيند، نمايند‌گان مجلس گويا يادشان رفته است كه با اين همه ادعاي كارشناسي و قانوني چگونه اول بار به آقاي كردان راي اعتماد دادند و يا چگونه هول شدند و با يك حركت راي اعتماد دادند.و در پايان بايد گفت كه علي كردان با راي اعتماد و قاطع نمايند‌گان از ادامه وزارت باز ماند هر چند به مصداق مشت نمونه خروار  مي‌توان حدس زد چه تعداد افراد شبيه علي كردان به واسطه مجلس اصولگر در ايفاي وظايف اصلي خود(نظارت و پي‌گيري) هم اينك مشغول اداره مملكت هستند و هر چند به سادگي مي‌توان حدس زد چه تعداد ديگر از مديران بدون طي صحيح پله‌هاي ترقي به منا‌سب خود رسيده اند.